Daantje loves to read

Book reviews and a little more

Dit keer een recensie van een bijzonder boek. Nog niet eerder heb ik zo’n boek gelezen. Lees snel verder om te weten te komen of het goed is of mehhh….

20140418-140352.jpg

Uitgever: Meulenhoff Boekerij B.V. / categorie: roman / aantal pagina’s: 333

*

De Westerse Geisha

Als tiener ontmoette Chelsea Haywood tijdens een vakantie een glamoureuze vrouw van de wereld. Haar baan: moderne geisha. Jaren later volgt Chelsea, inmiddels volwassen en fotomodel, haar tienerdroom: ze besluit af te reizen naar Tokyo om daar hostess te worden in een nachtclub. Vanaf dat moment dompelt ze zich onder in een wereld van gestreste zakenlieden en exorbitante rijkdom.

De westerse geisha geeft een kijkje achter de schermen van deze surrealistische wereld. In de maanden die zij in Tokyo doorbrengt, probeert Chelsea een manier van leven te doorgronden die heel specifiek Japans is, terwijl ze geniet van diners van zeshonderd dollar, meegaat op exorbitante shoppinguitstapjes en eerste klas reisjes naar ‘waarheen je maar wilt’…

20140418-073418.jpg

Chelsea Haywood ontmoet in haar jeugd een geisha. Ze raakt door haar geintrigeerd en gaat op 21 jarige leeftijd voor 90 maanden, met haar man Matt in Tokio wonen en werken als hostess. Daar ontmoet ze allerlei mannen die een hoge functie bekleden maar zich gedragen als naieve jongentjes. Voor een van de mannen gaat ze meer voelen wat haar relatie met Matt onder druk zet.

 20140418-073405.jpg

Wat een bijzonder boek is dit. Bijzonder omdat ik niet goed weet wat ik er nou van moet vinden. Allereerst begint het boek gewoon ineens. Geen voorgeschiedenis. Niet waarom Chelsea (hoofdpersonage) perse het leven wil leiden van een geisha. Dat vind ik jammer want daardoor had je haar beter kunnen leren kennen en had Chelsea meer diepgang gekregen. Waar heeft ze bijvoorbeeld die geisha ooit ontmoet? Doet ze het voor het geld of gewoon omdat ze het interessant vindt. Daar kom je dus niet achter. Nope, je valt er direct in. Je begint gewoon in Tokio. Ze is getrouwd en haar man Matt mocht mee 😉 Zijn personage is behoorlijk op de achtergrond wat ik vreemd vind aangezien je vrouw met vreemde mannen aan ‘flirten’ is voor geld. Blijkbaar is het ook heel normaal dat je vrouw met een onbekende een weekendje weg gaat. Anyway, ook dit had meer uitgediept kunnen worden. Matt heeft een baan als een soort headhunter. Erg vaag. Wederom een gemiste kans om het boek meer diepgang te geven. Wat ze wel heel goed beschrijft is het het leven van een hostess. De dure etentjes, type mannen die daar komen, hoe zwaar het is en wat het van haar vergt. Overigens is ze geen geisha maar een hostess. Een westerse geisha zegt ze zelf. Wat toch wel een beetje een verschil is. Even wat feitjes: Een geisha is gekleed in de typische, streng gestileerde kledij namelijk de versierde kimono of zijden kleed dat op een bepaalde manier om het lichaam geknoopt is. Daarnaast draagt een geisha de zwarte pruik, heeft een wit gemaakt gezicht en rode lippen. Geisha’s werden beschouwd als toonbeelden van schoonheid en verfijnde cultuur. Tevens is ze een hoogopgeleide gerespecteerde Japanse gastvrouw/gezelschapsdame die zorgt voor vermaak op feestjes in Japanse theehuizen (ozashiki). Het is haar taak om de gasten te entertainen met muziek, zang en dans. Overigens zijn vrouwelijke gasten zeer welkom en is het echt niet alleen voor mannelijke gasten bedoelt (wat wel heel vaak wordt gedacht). Wanneer een man een ozashiki (feestje in een theehuis) organiseert neemt hij vaak zijn echtgenote mee. Ook vrouwen organiseren ozashiki’s waarbij ze kunnen vragen om geisha’s. Ik vertel dit omdat dit in het boek niet naar voren komt. Chelsea daarentegen draagt cocktailjurken en absoluut geen pruiken of kimono’s. Het wit gemaakte gezicht heeft zij dus ook niet. Haar taak is het zoveel mogelijk aansteken van sigaretten en zoveel mogelijk drank inschenken zodat de rekening lekker hoog mogelijk wordt. Daar krijgt zij punten voor wat weer tegenover een bepaald bedrag staat. Tja, dat is toch iets heel anders dan een geisha.  Belangrijk detail…. zowel de geisha als hostess slapen niet met de klanten sterker nog er wordt niet aangeraakt tenzij ze dat willen.

Vond ik het nou een goed boek? Mmmm, ik vond het wel vermakelijk maar een beetje kort door de bocht en jammer dat ze het niet meer heeft uitgediept. Je krijgt wel een beeld van de japanse man en wat een hostess doet. Het voelt een beetje als een documentaire maar dan wel een met een beetje een vreemde start en einde. Blijft ze bijvoorbeeld bij haar man? En een toch wel belangrijke vraag…. tenslotte draait haar boek hierom….heeft ze nou haar doel behaald met haar 90 dagen hostess zijn? Nobody knows…. want daarvoor moet je natuurlijk wel weten wat haar doel is. Maar die weet ik dus niet.. en dus is het antwoord ook ver te zoeken. Of ik kan gewoon niet lezen… 😉

De Westerse Geisha is alleen nog te koop als E-book bij bol.com voor € 5,99 of je moet hem toevallig nog vinden bij het Kruidvat voor € 3,99 (paperback).

 Ik geef dit boekje een: 7

Zijn er toevallig nog mensen die dit boek hebben gelezen? En wat vinden jullie ervan? Ik ben echt benieuwd.

Advertenties

One thought on “Recensie: De Westerse Geisha – Chelsea Haywood

  1. Wat een interessant onderwerp, ik vind het wel zielig voor haar man als ik het zo lees haha :). Toyko lijkt mij sowieso een tof land om een keer heen te gaan, niet om te werken, gewoon als toerist 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: