Daantje loves to read

Book reviews and a little more

Koken. Iedereen die mij een beetje kent weet wat voor een enorme keukenprinses ik ben. Ik hou van koken en ben er retegoed in…. Nou ja, als je van aangebrand eten houdt, te papperig, te hard te droog of ronduit smerig. Yeahh, thats me.

cooking-459x340

Mijn moeder houdt niet van koken en ik eigenlijk ook niet echt. Dus heb ik ook eigenlijk niet leren koken. Niet dat dat de schuld van mijn moeder is maar ons prakkie stond altijd klaar wanneer we moesten eten. Maar er komt natuurlijk een moment in je leven dat je op jezelf gaat wonen en dan opeens loop je toch wel tegen een probleem aan. Ik althans. Mijn lieve moeder was volgens mij bereid om mijden rest van haar leven, elke dag een pannetje te komen brengen. Maar ja, dat kan ik de lieve schat toch niet aandoen?  Toch? Maar wat eet je dan?

rijsttafel

Goddank ben ik geen ‘afhaal’ type. Niet omdat het slecht is maar ik hou gewoon niet zo erg van afhaal chinees, pizza of patat. Nooit van gehouden ook. Soms vind ik het wel lekker maar om nou elke avond pizza te eten…. neeee, das niet mijn ding. Overigens ben ik wel dol op indonesisch eten. Ohhh, my god I just love it. Daar kon ik me echt op verheugen maar zelfs dat at ik niet elke maand. Overigens is het ook niet heel goedkoop maar wel zooooo lekker. Anyway,  dat afhalen ging hem dus niet worden dus besloot ik maar dat ik gewoon zelf ging koken. How hard can it be?

Nou, dat bleek toch iets lastiger dan ik dacht. Ik liep direct tegen een zeer groot probleem aan waar ik overigens vandaag de dag nog steeds tegen aan loop namelijk de vraag: Wat gaan we eten? Als je dat namelijk weet ben je al een stuk verder, duurt boodschappen doen geen 4 uur en heb je al 1 obstakel getackeld. Nadat ik maar had besloten aardappels, groente en een hamburger te maken was ik reuze trots op mezelf. Dat had ik toch maar mooi effe bedacht.

Toen liep ik natuurlijk tegen het volgende probleem aan. Alles is voor 2 personen of meer. My god, wat moest ik met een hele bloemkool? Ik was er al niet dol op maar om hem nou weg te donderen? Afijn, dat deed ik natuurlijk wel. Geen haar op mijn hoofd dat ik 7 avonden bloemkool ging eten en in mijn vriezer paste het ook niet. Dan moest ik mijn 3 bakken met ijs eruit halen en dat ging natuurlijk echt niet gebeuren. Vlees was makkelijker want ik kon altijd een hamburger in de vriezer gooien (om hem totaal te vergeten, waarna ik hem 7 maanden later onderin mijn diepvrieslade vond, wit uitgeslagen, getverredemme!!) Qua aardappels was het nog makkelijker. Ik haalde gewoon rösti. Zalig!

Dan het koken. Hell, hoe was het ook alweer? Hoe lang moet zo’n hamburger gebakken worden? Who cares? Kwak hem maar in de pan met een flinke klont boter, kon ie ook niet aanbranden. Shit, waar is mijn kookboek? Hoe kook je bloemkool? (ja, ik schaam mij nergens voor). Ohh mijn god, die hamburger gaat te hard! Vuur laag!! En had ik die rösti ook niet al in die koekenpan moeten gooien? Hoe zat het nou ook alweer met die bloemkool? Belluuuuu!! ‘Hi mam, euhh ik probeer bloemkool te bakken, euhh te maken, euhh te koken natuurlijk, dat wist ik heus wel.  Hoe lang moet dat ook alweer koken? Wat? Huhhh? Zo lang maar mijn hamburgers zijn al klaar! Thanks mam.

  • ‘Hi meneer van de Mcdonalds’
  • ‘Ahhh, daar bent u weer, het gebruikelijke neem ik aan?
  • ‘Yep, 1 Caesar Salade met gegrilde kip. Dank u en een fijne avond.’
  • ‘Tot morgen!’
  • ‘Ja, ja.’ (grapjas!)  

Græsk_yoghurt_med_solbærsyltetøj_og_müsli_(4776711227)

Afijn, zo ging dat weken lang door tot ik er natuurlijk de brui aangaf en ik maandenlang leefde op yoghurt met muesli, crackers met kaas of gebakken eieren op brood. Lekker veilig, daar kon echt helemaal niks mis aangaan. Buiten dat werkte ik soms zo lang en tot zo laat dat ik echt geen zin meer had om nog een hamburger in de hens te steken.

ws_p_boemboe_rendang_vlees_48498875Vervolgens kwam ik de liefde van mijn leven tegen ‘Jeroen’. Ondanks dat ie me erg lief vond gaf hij al vrij snel aan dat een bak yoghurt nou niet echt avond eten is (hoezo? Ik leef hier al een jaar op en ik blijf er behoorlijk slank bij, oké beetje last van maagzuur maar wie zeurt daarover?). Goddank had hij wat receptjes onder de knie, die ook nog eens heerlijk waren. Natuurlijk wilde ik me niet laten kennen dus weer eens 6 maanden later wist ik hoe het moest (zonder het spiekbriefje erbij). Ik was trots. Tot in de treuren hebben we rendangreepjes met boemboe balie met rijst gegeten. Zalig hoor, daar niet van. Maar zelfs dat gaat vervelen. Maar voelde ik me schuldig? Welnee, inmiddels was Jeroen wel zover dat ie op het werk ’s middags maar heul veul sla en andere groenten ging eten. Kwam die toch nog nog aan zijn pitamientjes, want ja, bij vriendinlief kreeg ie dat niet.

812OOQroJ4L._SL1500_Maar er komt een moment in je leven dat je er niet meer onderuit kan. Je zult moeten gaan koken want dat schuldcomplex komt de hoek om als je kinderen op de wereld zet. Kinderen die alle vitamines en mineralen nodig hebben en niet alleen uit een pottekke. Dat betekende dus koken! Ohhh nee! Ohhh jaaaaa! want hoe lekker mijn kinderen, yoghurt ook vinden…. dat willen ze niet als avondmaal en heb ik ze ook nooit voor gezet (lang leve olvarit potjes!). Na nog een paar maanden aangestunteld te hebben besloot ik kookboeken in te slaan. Er moest toch wel een kookboek bestaan voor mensen die het kook-gen niet hebben gekregen? Pleasseeeeee? Ik denk dat ik alle kookboeken van Jamie Oliver heb. Al snel bleek dat echt een niveautje te hoog (of 18). Helaas, veels te ingewikkelde ingrediënten en zijn vijftien minuten bleken nooit mijn vijftien minuten te zijn maar eerder 1 uur en 15 minuten. Dan maar op zoek naar de simpel gerechten kookboeken. Tuurlijk! Helaas bleken die dus helemaal niet simpel. Dat waren gerechten waar ik naar India moest voor de kruiden en naar Australie voor het speciale vlees omdat ze hier niet verkrijgbaar zijn. Wat is in godsnaam bladiebladie kruiden? Die haal je niet effe bij de Appie. Dan maar het Clean and Lean kookboek. Daar hoorde ik geweldige berichten over. Tuurlijk… als je dure ingrediënten wilt kopen die je nooit meer gebruikt. Ik heb serieus ingrediënten in mijn kastje staan die ik echt nooit meer ga gebruiken. Ik zeg oystersaus! Die staat er over 6 jaar nog! Zonde. Dus ook aan mijn kookboeken verzameling kwam een einde op het moment dat ik de pyramide zakjes van Iglo tegenkwam in de diepvriezer van de supermarkt. Groente met rijst, hup zo de magnetron in en dan een stukje vlees erbij en klaar. Dat ging een paar maanden goed tot mijn lieve Jeroen er een sigarettenpeuk in vond. Ja, je leest het goed een sigarettenpeuk! Strenge eisen bij Iglo? Het zal best, maar het zat er wel mooi in. Anyway, het zal je niet verbazen dat we gelijk genezen waren. Lief dat we nog kortingsbonnen kregen van Iglo maar die gaan we echt nooit van zijn lang zal ze leven inleveren om vervolgens pyramide zakjes te kopen. Overigens is het niet de eerste keer dat Jeroen een sigarettenpeuk in zijn eten vond (en nee hij rookt echt niet zelf, hij is zo’n sportfreak, geen polonaise aan zijn lijf dus). Het is hem ook al eens eerder gebeurt in een fruitsalade in het bedrijfsrestaurant een aantal jaar geleden. Getverredemme!! Goed, de Pyramide zakjes hangen naast de kookboeken aan de wilgen.

Tot ik op een blog een receptenboek voorbij zag komen. ‘Het kookboek voor doordeweeks, Lekker en Simpel’. 

TDM_ViewHallelujah_large‘Het kookboek voor doordeweeks, Lekker en Simpel’. Het zal toch niet? Dit zou toch niet ‘het boek’ kunnen zijn? Tot ik eens onderzoek deed. Het zag er toch echt allemaal best lekker uit en de ingrediënten heb je bijna allemaal in de kast. Afijn, toch maar besteld. En wat schetst mijn verbazing?

IMG_4081

WAT EEN GEWELDIG KOOKBOEK!! I LOVE IT!! 

IMG_4082Ik heb er inmiddels al 3 keer uitgekookt (ik heb hem 4 dagen binnen) en elke keer krijg ik te horen: Lekku mama, dat heb je goed kookt (mijn ukkies van 3 en 5). Kortom er is dus hoop. Er bestaat dus een kookboek waar je de ingrediënten werkelijk op gaat maken. Waarbij je de kruiden gewoon bij de Appie of in mijn geval bij de Carrefour kunt kopen en wat daadwerkelijk lekker is en ook nog eens lekker snel. Geen ingewikkelde ‘vijftien minuten’ gerechten die 2 uur duren maar zalige simpele gerechten die zelfs mijn kinderen eten. Ohhh en heel belangrijk…. ik heb nog niets laten aanfikken of laten overkoken. Het is werkelijk eetbaar. Jawel, ik ben trots op mezelf. Eindelijk fatsoenlijk eten voor mijn gezin. Weg schuld gevoel!

FullSizeRenderBij deze wil de schrijvers van ‘Het kookboek voor doordeweeks Lekker & Simpel’  Jorrit van Daalen Buissant des Amorie & Sofia Chanou bedanken! Schrijf in godsnaam nog een boek voor die ene moeder die dat kook-gen mist. Voor alle duidelijkheid that’s me!

Mijn dank is groot!!

Pss…. ik meen het echt van dat schrijven. Please schrijf meer kookboeken voor dummy’s of Daantje!! 

Liefs,

Daantje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: